دامپزشک نمونه

آموزش پایه دامپزشکی باید شامل دوره‌های آناتومی، بافت شناسی، فیزیولوژی، میکروب‌شناسی و آسیب شناسی باشد. موضوعات بالینی شامل حیطه‌های اصلی طب داخلی، جراحی، طب پیشگیری و کارآموزی بالینی می‌باشد. تکنیکهای به کار رفته در درمانهای دارویی و جراحی این رشته همان تکنینکهای به کار رفته در پزشکی می‌باشد. بسیاری از دامپزشکان در رشته خاصی همچون مراقبت از حیوانات کوچک( حیوانات خانگی) و یا دام تخصص دارند. تعداد کمی از دامپزشکان در زمینه درمان حیوانات وحشی (دامپزشک باغ وحش) تخصص دارند. در بسیاری از کشورها دامپزشکان باید دوره‌ای دانشگاهی به مدت پنج تا هفت سال را طی کنند تا مدرک دامپرشکی (.D.V.M) را دریافت کنند.

وضعیت دامپزشکی در ایران

در سالهای اخیر دانشکده‌های متعددی با ایجاد رشته‌های تخصصی دامپزشکی به توسعه این رشته کمک فراوانی کرده‌اند. همچنین بخش خصوصی سرمایه‌گذاری مناسبی در زمینه امور درمانی به انجام رسانده است.از آن جمله می‌توان به تاسیس بیمارستان دامپزشکی تهران به عنوان اولین بیمارستان حیوانات خانگی ایران در خیابان کامرانیه نامبرد .

معضلات دامپزشکان در ایران

از آن زمان که سعدی به تمسخر دامپزشکی و این حرفه در اشعار خویش پرداخت «مردکي را چشم درد خاست. پيش بيطار رفت که دواکن. بيطار از آنچه در چشم چارپاي مي کند در ديده او کشيد و کور شد. حکومت به داور بردند، گفت: برو هيچ تاوان نيست. اگر اين خر نبودي پيش بيطار نرفتي» تا به امروز این حرفه و شغل در نظر ایرانیان بسیار کم اهمیت و ناچیز نشان داده شده است. آنچه خاطر طیف کثیری از دامپزشکان را مکدر می‌سازد برخورد نادرست و رویه اشتباهی است که رسانه‌های فراگیری چون رادیو تلویزیون و جراید در برخورد با رشته دامپزشکی در پیش گرفته‌اند. شناسایی رشته دامپزشکی نیاز به تلاش جمعی دامپزشکان و دفاع از حقوق ازدست‌رفتهٔ آنان دارد. کدام قشر از جامعه را می‌توان یافت که این‌گونه مستوجب اجر باشد. این قشر با کمک به واحدهای دامپروری (اعم از مرغداری، گاوداری، آبزی پروری،زنبورداری و ...)نقش بسزایی در کمک به تولیدکنندگان و اقتصاد کشور ایفا می‌کند.

منبع : سایت ویکیپدیا